"Krak, krak, krak."
"Oh my god Jessica, ge moogt uw rug niet zo kraken, da's méga slecht voor uw gewrichten." Mijn klasgenootje in de les geschiedenis, anno 2009.
Jij ziet mij misschien als een happy-go-lucky, leven-door-een-roze-bril type of girl. En vergis je niet, dat bén ik echt ten voeten uit.
Maar het leven was niet altijd zo rooskleurig voor mij.
- Op mijn 16e was ik continu moe en deed mijn rug ongelooflijk veel pijn.
- Op mijn 19e was ik bedlegerig en moest ik mijn opleiding aan de universiteit pauzeren.
- Tussen mijn 19e en 20e sliep ik 13 à 14 uur per dag en zocht ik me te pletter naar wat er nu exact mis was.
Ik had zo veel pijn. En dat maakte mij ongelukkig.
Maar ik gaf niet op.
De diagnose
Eind juni 2013 kreeg ik mijn diagnose: Ehlers-Danlos Syndroom. Een aangeboren bindweefselaandoening.
Mijn diagnose deed de grond onder mij daveren. Ik was ook opgelucht. Eindelijk wist ik met welke vijand ik in oorlog was.
Ik was ZO moe. Ik had veel kracht verloren.
De dokter die mij na JAREN serieus nam en de diagnose gaven mij een doel: mijn leven terugkrijgen.
Life force energy
Zo gezegd, zo gedaan. Ik mocht 5 weken later starten met een revalidatietraject van 6 maanden in het ziekenhuis. Ik wilde niet wachten met leven. Ik voelde een levensenergie opborrelen die ik lang niet gevoeld had, maar waarvan ik hoopte dat die er nog zat.
De revalidatie
Ik begon de volgende dag te zwemmen. Eerst 5 minuten, dan 10 minuten. Het was niet gemakkelijk, want ik was nog zwak, moe en fel vermagerd. Tegen het einde van de zomer zwom ik 1 kilometer in 1 uur. Een overwinning.
De maanden die volgden, hebben mijn verdere leven getekend: de revalidatie en trainingen veranderden mijn leven drastisch. Ik combineerde de revalidatie met de lessen aan de universiteit, want ik kon in principe naadloos aansluiten op het volgende schooljaar.
En toen kwam het besef.
Ik zal nooit, maar dan ook NOOIT, een "gewone" job kunnen uitoefenen. Ik zou altijd in "flow" moeten kunnen leven met mijn aandoening, en lang op een stoel zitten was gewoon out of the question. Soms heb ik meer slaap nodig, soms moet ik naar de osteopaat. En Ehlers-Danlos komt nu eenmaal met een hele reeks kleinere "mankementen" die soms de kop opsteken.
Het idee dat ik me vaak ziek zou moeten melden bij een werkgever, maakte me op voorhand al boos en gefrustreerd.
Wat zijn mijn opties?
Op dat moment begon het al te dagen dat zelfstandige zijn mijn beste keuze zou zijn.
Maar HOE? Daar had ik totaal geen idee van.
Fast forward naar 2015
Vanuit mijn passie voor schilderen maakte ik hoesjes met mijn schilderijen op. Het succes van die producten verraste mij, maar ik greep de kans en startte een bedrijf. Had ik toen een idee dat dat een brand zou worden dat uiteindelijk in heel Europa verkocht zou worden? Hell nah.
Ik liet op z'n minst het eerste dominosteentje vallen. The first, good choice.
"Oma, ik ga influencer worden"
Op dat moment ben ik 22 en leef ik natuurlijk op studentenbudget. Ik wilde er dus ECHT een succes van maken. Ik hoor mezelf het nog zo aan mijn oma uitleggen: "Oma, ik moet gewoon influencer worden, want dan kan ik meer hoesjes verkopen."
Mijn drijfveer? De WENS om een bedrijf te bouwen. Ik zag het als een marketingtool, en eentje die ik best gewoon inzette.
Wat ik toen nog niet besefte, is dat dat kleine moment, die pietluttige beslissing, de beste. f*cking. beslissing. OOIT. was.
Een personal brand bouwen was mijn aller-aller-allerbeste beslissing
Ik begon vanuit mijn oprechte intuïtie en "why" te posten over de behind the scenes van een 22-jarige ondernemende vrouw. Ik bouwde snel een following, door mijn transparantie over het bedrijf en mijn visie op empowerment. Ik deelde die visie en overtuigingen, en dat sprak mensen aan.
Waardoor ik op korte termijn:
- héél vaak in de (internationale) pers kwam (ge moogt me googlen): HerCampus (USA), HLN/Nina, Flair, De Tijd, etc.;
- gevraagd werd om social media-accounts te beheren, en dat deed ik ook;
- gevraagd werd voor graphic design-opdrachtjes;
- perspakketjes toegestuurd kreeg;
- uitgenodigd werd om workshops te geven;
- betaald werd om ergens te spreken of aanwezig te zijn (ik werkte met brands zoals The Body Shop, Stad Antwerpen, Levi's, Maybelline, L'Oréal, Benefit Cosmetics);
- betaald werd om anderhalf jaar in een reclamespot van L'Oréal te verschijnen, in héél België;
- gevraagd werd om een boek te schrijven.
En van daaruit:
- bouwde ik samen met Amy onze pride & joy Alfavrouwen uit, de grootste community voor ambitieuze vrouwen in België (27.000+ leden);
- groeide Antwerp Avenue internationaal, met winkels in New York en verspreiding in 26 landen in Europa. En vooral in GRATIE, zonder dat ik er elke cent uit hoefde te persen. En hoi Times Square;
- startte ik Business Bestie, mijn passion project waarbij ik andere ondernemers help met brand strategie. 💗
Genoeg gestoeft. Wat ik hiermee wil zeggen:
Ik creëerde een leven dat mijn wildste dromen overstijgt. Eentje dat mijn chronische ziekte ondersteunt. Die suckt nog altijd, anno 2023, maar ik ben niét meer bedlegerig, ik bepaal mijn eigen uren en ik heb genoeg geld om alle therapeuten under the damn sun te betalen om mij te helpen. Met onderzoek en ondersteuning. Zoals tweewekelijkse massages. Zonder mijn (personal) brand had ik dat niet gekund.
Ik heb nooit zonder geld gezeten
Plat uitgedrukt, he? Daar komt het wel op neer. Omdat ik mijn personal brand bouwde, had ik 6+ verschillende inkomstenstromen. Ik heb NOOIT op iemand anders moeten leunen, of geld moeten lenen of vragen. Vanuit mijn personal brand kwam er genoeg geld binnen om altijd veilig te zitten. Zelfs wanneer één inkomstenbron soms even wat droger stond. It's like magic.
FounderFluencer™
It gets to be easy. Wat ik jou vooral met mijn verhaal wil vertellen: als ik het kan, kan jij het ook.
- Je personal brand kan je leven veranderen.
- Je personal brand kan je beste marketingtool zijn.
- Je personal brand kan je 5+ extra inkomstenstromen geven.
- Je personal brand kan van jou een miljonair maken, als je dat wil.
Een tijdje geleden bedacht ik de term "FounderFluencer™". De FounderFluencer is de persoon die al zelfstandige is of een brand of bedrijf heeft, en daarna een personal brand bouwt ROND dat brand. Exact zoals ik het heb gedaan.
En herken je je op dit moment in mijn "diepste" punt? It gets better. Er wachten nog zo veel mooie dagen op jou. 💗
