Ik kruip hier een beetje uit mijn rouwhol. 🩷
Niet de mooiste woorden die ik al heb neergepend, al zeg ik het zelf.
Afgelopen zaterdag was de uitvaart van mijn opa. En ik hoop dat dit niet raar gaat klinken, het is altijd een beetje glad ijs natuurlijk, maar daarmee markeerde ik ook mijn laatste dag waarop ik mijn gevoelens de kapitein liet zijn van mijn dagen.
Ik heb zondag als bufferdag genomen (11 uur geslapen, sheeeeesh). En nu probeer ik stukje bij beetje mijn prefrontale cortex terug in gang te trappen.
Tuftuf
Misschien is het motortje een beetje tuftuf. Zoals mijn Solex-mobilette uit 1974, waar ik als 16-jarige met een roze helm mee rondreed. Om de haverklap moest ik mijn mama bellen om mij te komen halen, omdat ik was stilgevallen. Traag, maar ik kon er (meestal) mee vooruit.
Waarom ik mijn brein nu terug in gang trek? Ik heb een missie te vervullen.
Ik had mezelf twee weken rouwbreak gegund. En wat ik doe voor ondernemers is super belangrijk. Durf ik zelfs zeggen... lifechanging? Daar wil ik dus weer uit volle borst over communiceren.
Een gouden lijm
Ik ben sowieso snel weer de beste versie van mijzelf.
Misschien heb ik een klein krakske gehad. Maar dat ga ik dan Kintsugi-style met een gouden lijm plakken, he. ✨
