Een van de pijnlijkste dingen om te voelen als ondernemer, vond ik dat niemand mijn talent zag.
En ik kan niet de enige zijn.
Want je werkt keihard aan je bedrijf. Je vindt het zelf al moeilijk genoeg om in die kracht te gaan staan van "ik ga hier the f* iets van maken". En als anderen dan jouw waarde of talent niet zien: ARGHHHH, GRMBL. 😩
Een klein glittertje talent
Ik voelde dit vroeger superhard. Ik zag zelf misschien 1 "sprinkley sprankley" grammetje talent in mezelf toen ik begon met ondernemen. Een klein, minuscuul GLITTERTJE. Ik voelde dat ik ambitieus was, misschien zo "meant for more". Mijn zelfvertrouwen? Dat was nog niet op z'n hoogtepunt, zal ik zeggen.
Ik had gewoon een idee en een missie. Ik wilde zelfstandige worden. Dus mijn idee moést wel slagen. En mijn idee was hoesjes van mijn schilderijen. Groundbreaking.
En dan hoop je dat ANDEREN je talent gaan zien. Je hoopt ergens "ontdekt" te worden.
Dat gebeurt eigenlijk niet snel. En dan zit je daar, met je giga ambitie, je idee en vooral weinig support van de online business-omgeving.
Ondertussen lijken je concullega's lekker te fladderen door het online landschap. Ze doen grave shoots, boeken coole klanten, leven van workation naar workation, en influencers GOOIEN zich in hun richting.
Je gunt het hen ergens. Je gunt het vooral ook jezelf. You're just a girl, uiteindelijk, he.
Je weet ook dat die onzichtbaarheid er uiteindelijk toe leidt dat je ermee stopt. Super demotiverend om hard te werken, telkens weer nieuwe content uit je hoed te toveren en mensen continu uit te leggen waar je mee bezig bent, "with nothing to show for it".
Waar ik vandaan kom
Ik ben daar zelf dus ook geweest. Ik was chronisch ziek (da's voor eeuwig, helaas) met vrij barre toekomstperspectieven. Ik verzwelg mezelf niet graag in m'n zieligheid (oké, heel soms op een zielepootdag, I'm also just a girl), maar damn, m'n toekomst was zeker niet shiny and bright. En ik MOEST ondernemer worden, want voor een baas werken en continu verlof vragen voor de osteopaat, de kinesist of opstootdagen was voor mij gewoon geen optie.
Hoe kon ik van een bedrijf met ocharme €5 op de rekening een brand maken waar mensen voor KIEZEN boven de concurrent? Hoe kon ik er online tussenuit springen, ook al hebben veel mensen hetzelfde type aanbod of product? Hoe kon ik ervoor zorgen dat influencers mijn brand zo leuk vinden dat ze erover willen posten?
Ik had geen FLAUW idee.
1000 dingen, 50 die werkten
Na 10 jaar is het soms gemakkelijk om te zeggen wat er gewerkt heeft. Van de 1000 dingen die ik geprobeerd heb, hebben er misschien 50 gewerkt.
En die 50? Die vormen een soort patroon. Een framework.
De multinationals en tech bro's wisten dit al lang. Ik wist er eigenlijk niks van, want die gingen mij dat natuurlijk niet vertellen. Alles lekker zelf uitzoeken, dan maar.
Business en brand building volgt een set regels, die je zelf creatief kan invullen. Zonder dwangbuis.
Waarom? Omdat mensen uiteindelijk mensen zijn. Psychologie is universeel. En gelukkig maar, want zo krijgen we ook controle over onze resultaten.
Controle, hallelujah. (Is dat ook een liedje van Justin Bieber? Lol.)
Dat patroon en dat framework kan ik nu, na al die jaren, met veel zelfzekerheid en ervaring under my belt aanleren aan andere ondernemers. Zodat jij ook controle krijgt. En erkenning voor jouw waarde en jouw talent. Want dat heb jij MET HOPEN.
Een bedrijf dat onzichtbaar blijft? Da's toch écht niks voor u. Je verdient ZO veel meer. 💗
