Binnen de 3 maanden na de lancering van Antwerp Avenue stond er een van mijn hoesjes front & center op de Instagram van @cosmopolitan, met een paar miljoen volgers.
"Cosmopolitan tagged you in a photo", trilde de notificatie op mijn telefoon.
Ik verstijfde. Ik snakte naar adem en sloeg een hand voor mijn mond.
22 jaar oud was ik. Student aan de Universiteit Antwerpen en ambitieuze onderneemster. Bescheiden genoeg om te beseffen dat er nog héél, héél veel werk voor de boeg was om een echt brand uit te bouwen.
Kantelpunt
Toch voelde ik dat dit moment een kantelpunt zou worden. Een kantelpunt waarna alles anders werd.
Een paar weken voordien las ik een fashionartikel op Cosmopolitan.com, waardoor ik de editor die het schreef volgde op Instagram. We waren dezelfde leeftijd, en leken op sommige manieren wel wat op elkaar. Jong en ambitieus, allebei. Ik voelde een connectie, en interageerde enthousiast met haar posts.
Ze deed een post met een telefoonhoesje en ik reageerde: "Als je dit een leuk hoesje vindt, ga je die van mij zéker tof vinden."
Ze stuurde mij een berichtje dat ze inderdaad een méga fan was van de designs. JOEPIE!
Ik had ongeveer €0 kapitaal, maar ik stuurde haar, naar het verre Amerika, een pakketje op met de volle... 3 hoesjes. Zonder verwachtingen. No strings attached.
Een van de hoesjes was haar favoriet, want die refereerde naar een inside joke die ze deelde met een collega. Hij nam een leuke foto van haar met het hoesje voor haar eigen Instagram, en die deed het enorm goed. Daarom besloten ze deze post ook op de pagina van Cosmopolitan te delen.
De resultaten
De likes stroomden binnen. Antwerp Avenue kreeg nieuwe volgers. Ik was de gelukkigste 22-jarige op de hele planeet. Ik voelde mij zo ongelooflijk GEZIEN.
En ik had gelijk. Alles was anders.
Brand building = life changing
Ik heb hier, pardon my French, "hoerenchance" mee gehad. En lef. Dat ook wel.
Wat heeft dat kantelpunt nu eigenlijk veroorzaakt?
Het loutere feit dat iemand in mij geloofde, buiten mezelf. Iemand met autoriteit. Die mij een push gaf.
En het feit dat ik mezelf vanaf dan altijd serieus moest nemen. Deze feature forceerde mij om groots te denken. Groots te dromen. En groots te doen. 💗
